ஓட் டு - கவிதையின் ஒரு சிறப்பு வகை

ஒரு கவிதையில் என்ன? ஒரு பாடல் கவிதை, பாடகர் மற்றும் இசை நிகழ்த்த இந்த வார்த்தை முதலில் ஒரு பொருள் இருந்தது. பண்டைய கிரேக்கத்தில் ஓட் டு எப்படியோ தனி கவிதை வகையை வேறுபடுகின்றன இல்லை. இதுவே "வசனம்" என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. நடனம் இசைக்கு, பரிதாபகரமான மற்றும் பாராட்டு: பண்டைய ஆசிரியர்கள் மூன்று வகைகளாகப் அவர்களை வகுத்தான். ஓட் டு - பெரும்பாலும் பிண்டர் மற்றும் ஹோரஸ் போன்ற பழங்காலத்தில் போன்ற புத்திசாலித்தனமான புள்ளிவிவரங்கள், கையிலெடுத்தனர் இது வெளிப்பாட்டின் வடிவமாக.

முதல் எழுத்துப்பூர்வ epikinii - அரங்கில் வென்ற போராளிகள் துதிபாடல்களைப். இந்தக் கவிதைகள் முக்கிய நோக்கம் மன உறுதியை போட்டியாளர்கள் பராமரிக்க மாற்றம் செய்யப்பட்டன. அவர்களுடைய அம்சங்கள் - grandiloquence, பெருவிழா மற்றும் பணக்கார வாய்மொழி அலங்காரத்துடன் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டப்படுகிறது. Pindarovskaya சிறுபாட்டான - கவிதை புரிந்து அடிக்கடி கடினம், unmotivated துணை மாற்றங்கள் வளம். சிறிது நேரத்திற்கு பின், இந்த வகையான கவிதை மீண்டும் சிறப்பு "சொற்றிரம்" இழக்க மற்றும் பாராட்டி ஒரு பாடல் கருதப்பட்டார். ரோமானிய எழுத்தாளரான ஹோரஸ் இறுதியாக "பாடல் வரிகளின் கோளாறு", கிரேக்கம் கலை பிண்டர் சிறப்பியல்பு இருந்து ஓய்வு பெற்றார். அவர் grandiloquence இல்லாமல், சில நேரங்களில் வஞ்சப்புகழ்ச்சியின் ஒரு தொடர்பு கொண்டு, எல்லா நடை புரிந்து கொள்ள எழுதுகிறார். அவரது கவிதைகள் பெரும்பாலும் எந்த குறிப்பிட்ட நபர் சொல்லப்படுகின்றன. அது இந்த கவிதை வடிவிலான யாரோ சமாதானப்படுத்த ஒரு முயற்சியாகும் என்று தெரிகிறது.

போன்ற ஓடிஏ கவிதை வகையை ரோமானிய பேரரசின் அழிவு தொடர்ந்து வந்த பண்டைய கால இலக்கியங்கள் வீழ்ச்சி பின்னர், நீண்ட மறக்கப்பட்டுவிட்டது. இது பண்டைய கிரேக்கக் கலை ஆர்வம் ஆகியவை ஊக்குவிக்கப்பட்ட மறுமலர்ச்சி, ஆரம்பத்தில் மாறினார் வேண்டும். ஆனால் படைப்பு எழுத்தாளர்கள் பதினேழாவது-XVIII வது நூற்றாண்டுகளாக மற்றும் பழமைத்தன்மை இடையே ஒரு வித்தியாசம் உள்ளது. உதாரணமாக, கிரேக்கம் கவிஞர் அடிக்கடி இசைக்கருவிகள் அழகுக்காக மற்றும் ஆடற்கலையின், அவரது odes பாடினார். மற்றும் கவிஞர்கள் பதினேழாவது-XVIII வது நூற்றாண்டுகளாக அவர்கள் மட்டுமே எழுதப் படிக்கத். யாழ், அது அவரது கைகள் வைத்து அதை கவனிக்கவில்லை - எனினும், பண்டைய ஆசிரியர்கள், அவர்கள் இசைக் கருவியோடு திரும்பி தெய்வங்களை அப்பல்லோ, ஜீயஸ், நிச்சயமாக, அவற்றின் இருப்பிற்கு நம்பவில்லை, ஆனால். இவ்வாறு, மறுமலர்ச்சி கவிஞர்கள் பெரும்பாலும் பின்பற்றினர். கூடுதலாக, கிரேக்கம் கவிஞர்களின் odes நிறைய உணர்வுகள் மற்றும் பதிவுகள் இருந்தது. வென்றவர்கள் பாராட்டிய, அவர்கள் தங்கள் சக குடிமக்கள் தங்கள் முன்னோர்கள் பாராட்டும் மறக்க வில்லை. அந்த போதுமான ரஷியன் மற்றும் ஐரோப்பிய எழுத்தாளர்கள் odes இல்லை. அவர்கள் வெளிப்படுத்திய டிலைட், அதிகமாக செயற்கை இருந்தது. இந்த பாரம்பரியமிக்க ஒரு சாயல், அதன் பிரதிபலிப்பாகும் - இவ்வாறு, நாம் உதாரணமாக, Lomonosov சிறுபாட்டான சொல்ல முடியும். அது கவிஞர் குறிப்பிட்டார் Dmitriev அவரது நையாண்டி போன்ற படைப்புகள் பேச்செல்லாம் "ஏலியன் உணர்வு."

மறுமலர்ச்சி சிறுபாட்டான - பெரும்பாலும் ஆட்சியாளர்கள் அல்லது தளபதிகள் உயர்த்துவார் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு வசனம் உள்ளது. ரஷ்யா தவிர, இந்த வகை பல ஐரோப்பிய நாடுகளில் பிரபலமானது. இந்த வசனங்கள் ஆடம்பரமான, வழக்கமாக நீண்ட இருந்தன. உதாரணமாக, இந்த Lomonosov எழுதிய "எலிசபெத் அரியணை, செய்ய ஏற்றுக்கொள்வதற்கு ஓட் டு" இருந்தது.

காலப்போக்கில், இந்த கட்டுமான செயற்கை உறுப்புகள் கொண்டு கவிதைகள் எழுதி நிறுத்தப்பட்டது. யாழ் மற்றும் அறிவிழந்த முறையீடுகள் கான் ஒலிம்பிக் தெய்வங்களை. இப்போதெல்லாம் சிறுபாட்டான - உரை, சிற்றின்பத்தில் சலித்து போன உயர்வான சொற்றொடர்களை மயங்கச், மற்றும் ஒரு உண்மையான மகிழ்ச்சி இயற்கை வெளிப்பாடு அல்ல. மிகவும் சொல் இப்போது அரிதாகவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. மாறாக "சிறுபாட்டான" கவிஞர்களும் பெரும்பாலும் "நினைக்கிறேன்" எனக் கூறவும் "கீதம்" அல்லது "பாடல்" என்ற.